Himavanti

092. Światło Czohaniya

Rozpoczynając tegoroczną Czohanija spróbujmy uzmysłowić sobie wagę i znaczenie tego bardzo duchowego i hermetycznego, czy ezoterycznego Święta albo festiwalu. Kiedy Słońce wchodzi w zodiakalny znak Koziorożca zwany w Indii Makāra (Krokodyl), a to ma teraz miejsce ok. 21/22 grudnia rozpoczyna się Siedem Dni trwający inicjalny, Pierwszy Tydzień nowego roku kalendarzowego, jako że w naturalnym rytmie przyrodniczym jest to początek tzw.: północnej drogi Słońca, kiedy to dnia będzie przybywać, a nocy ubywać, a natura pokazuje Drogę wzrostu w Świetle! Makāra Dewa to oczywiście tak zwany Święty Krokodyl, Niebiański Krokodyl, który jest także kosmicznym Hierofantem dla ludzi żyjących jednocześnie na dwóch planach bytu, to jest w tym fizycznym czwórwymiarze, oraz na planie subtelnym. Ludzie mający bardzo świadome sny, oraz tacy, którym zdarzają się eksterioryzacyjne podróże poza ciało niewątpliwie są adeptami Świętego Wielkiego Krokodyla o zielonej barwie, bo tak właśnie ten piękny Anioł, protoplasta pradawnych gadów wygląda. Interesuje nas jednak tutaj idea Wielkiego Tygodnia, Inicjalnych Siedem Dni na jakich u początku znaku Koziorożca opiera się Czohanija, a wiemy, że sam Koziorożec też jest bardzo mistycznym i symbolicznym zwierzęciem, które ukazuje przebudzenie duchowe w ludzkim materialnym świecie, co nazywane bywa uduchowieniem (spirytuacją) materii! Nasączanie i napełnianie ciała Światłem Ducha w przeciągu Siedmiu Dni Czohanijatu to bardzo elegancka praca, tak z uwagi na Ducha Capricornusa, jak i Makāra Dewi!

Czohanii, to żeńska partnerka, władczyni połówka Czohana, a pod tą nazwą kryją się istoty znajdujące się w ścisłym zarządzie Królów Nieba, co w mistyce chrześcijańskiej zwie się Siedmioma Archaniołami (Archontami) wchodzącymi przed Majestat Pański (Jahwah). Czohanii to Królowa Nieba, jeśli słowo Czohan odniesiemy do Króla Niebios, ale używamy tego terminu głównie na określenie Mistrzów Duchowych, którzy są Władcami Siedmiu Sfer Niebios lub władcami Niebiańskich Świątyń jak Dewalajam, a pojęcie to skrywa wielopoziomowe Niebiosa Layów właśnie! Chohanii, która patronuje nad Tygodniem Światła Duchowego Przebudzenia w linii przekazu Layów to właśnie Królowa Nieba Layów czyli Śri Himavanti albo inaczej Śri Mena/ka, tak bowiem narody himalajskie i pamirskie najczęściej Królową Światła nazywają! Mena to Pramatka, Wielka Matka rodzicielka wszystkich stworzeń czyli Matka Życia. Śri Menaka, także jako Królowa Himawanti jest Boską Małżonką Pana Morja inkarnującego się co 3 tysiące lat około, Króla-Mędrca wprowadzającego Złoty Wiek wszędzie tam, gdzie sięgnie jego Mądra i Cudowna władza zarówno ziemska jak i duchowa. Znany jest jako Morya Gupta rządzący w Indii w XV-XIV wieku p.e.ch, oraz na przełomie XVI/XVII wieku e.ch jako Akbar Morja! Czohani Śri Menaka Devi, Matka Życia, Pramacierz czy Macierz Świata jest patronka każdej Czohanija, a co roku praca duchowa zorientowana jest wedle jednego z tzw.: Siedmiu Promieni Ewolucji, które dają nam obraz ewolucji świadomości stworzeń i ludzi pogrupowanych wedle tzw. Siedmiu ćakramów Świadomości (ćittapithadala). Piękne obrazy Menaka malował między innymi Mikołaj Roerich tytułując je właśnie jako obrazy Macierzy Świata. Macierzą naszą jako Lajów (Layas) jest więc Śri Menaka Devi zawoływana też przez prostych ludzi swym bardziej ezoterycznym imieniem Śri Himawanti, które oznacza, że jest małżonką Mahatma Himawanta, Pana Himawanta!

Rozwijanie Ścieżki Boskiej Matki, Królowej Niebios Lajów, która rozpoczyna się intensywną pracą z Czterema Żywiołami stanowi zawsze inicjalny punkt programu Czohanija, gdyż w pierwszy dzień Święta Światła lub w jego Wigilię, to jest w poprzedzający wieczór udzielamy adeptom Zakonu Laja nauk, praktyk i misteryjnych inicjacji w Ścieżkę Wielkiej Matki, a właściwie w jej pierwszy stopień jakim jest Joga Żywiołów. Osoby, które znają dobrze Esseńską Ewangelię Pokoju Jezusa Chrystusa, skojarzą od razu, że podobne idee pracy z Żywiołami, z Aniołami - Duchami Żywiołów stanowią głębszą, tylko wybranym przekazywaną metodę ezoterycznej, misteryjnej, praktyki duchowej. Każdy, kto dobrze zrozumiał jak pracować z Aniołami Ziemi, Wody, Ognia i Wiatru studiując EEP będzie miał rozeznanie o czym traktuje nasza Boska Joga Żywiołów (Bhutadźaja). Połączoną Moc czterech Żywiołów, Aniołów Przyrody zwiemy Wadźrą (Diamentem) i jest ona podstawą dla oczyszczenia i opanowania Zmysłów, oraz rozwoju Mocy Bożej zwanej w terminach Wschodu Kundalini Śakti, więc Czohanija zwykle trochę nawiązuje do tych idei, o ile pojawiają się adepci owych cudownych i głębokich Pojazdów Praktykowania w naszej Wielkiej Himalajskiej Białej Loży! Można powiedzieć, że Czohanija to nade wszystko Zlot, Zgromadzenie Duchowe adeptów i sympatyków bardziej wewnętrznych przekazów, praktyk i nauk jak Bhutadźaja, Indrijadźaja i Kundalini Joga, bo to są właśnie trzy stopnie Ścieżki Mahādevi, Wielkiej Matki czyli także Pramacierzy. Czohanija to Zbór Boży adeptów Stowarzyszenia Macierzy Świata, Pramatki wszelkiego Życia na Ziemi.

Każdy kolejny rok rozpoczynający się jako Rok Duchowy około 21/22 grudnia w chwili wejścia Słońca w znak Koziorożca poświęcony jest energii jednego z Siedmiu Promieni Ewolucji jakie ogniskują ludzi, ludzką świadomość wokół jednego z Siedmiu ćakramów, poczynając od Korony ponad głową, Adźńām w głowie, aż na podstawie tułowia, Mulādaram kończąc. Pierwszy rok cyklu to rok Promienia Woli i Mocy Bożej, który manifestuje się przez Lotos Korony ponad głową zwany jako Sahasrara! Jest to jakby pierwszy Słoneczny dzień Siedmioletniego „Tygodnia”, gdyż Lotos Korony zawieszony ponad głową, Lotos Tysiącpłatkowy symbolizowany jest Słońcem, Słoneczną, Wyższą Jaźnią ponad nami, Wyższą Jaźnią, w której zapisana jest Wola Boża i poprzez które połączeni jesteśmy z Bogiem i z Kosmosem, z Duchem Wszechrzeczy! Surja Dewa, Anioł Słońca, jest także patronem tego roku, podobnie jak i w zwykłym tygodniu niedzielę zwie się po całej Ziemi Dniem Słońca (np.: ang Sunday). Drugi kolejny rokSiedmiolecia poświęcony jest Władcy Logosu Planety Mahādewa, oraz Mocy Księżyca, gdyż jest to jak gdyby dzień Księżycowy wedle tygodniowego rozkładu (np.: ang. Monday). Jest to drugi Promień Ewolucji zwany Promieniem Miłości i Mądrości, a manifestuje się przez Adźńām, czyli tzw. Trzecie Oko, co wszystkich zainteresowanych powinno jak najbardziej zainteresować. Studiujemy wtedy dużo nauk i przekazów pochodzących od 24 lub 72 Mistrzów Duchowej Hierarchii, którzy zajmują się działalnością Zbawicielską (Kalkinah). Panuje Duch Wisznu i Kalkina, albowiem tak właśnie manifestuje się Duchowa Hierarchia Mistrzów Miłości i Mądrości Bożej, a przecież nawet Biblia opiewa też Mądrość Bożą jako Oblubienicę Boga-Zbawiciela.

Trzeci kolejny rok to tak zwany trzeci promień, który jest Promieniem Ducha Bożego, Ambara Dewa, określanego też jako Piąty Żywioł, Eter Boży. Sadaśiva to ideał duchowy odpowiedni dla tego promienia ewolucji świadomości, który gromadzi prawdziwych religijnych mistyków, żarliwców i wszystkich tych, którzy słuchają Boga (Guru) tak zewnętrznie, jak i wewnętrznie. O ile Adźńā to promień jasnosłyszących Głos, Zew ducha, Anielską Muzykę, a także rozpoznających, bądź głoszących Słowa Boże! Wtorek jest też w duchu planety Mars.

czwartym roku ogłaszana jest Nauka Serca tak zwanego Promienia Syntezy, albo jak kto woli Promienia Harmonii, Piękna, Sztuki, więc pobudzamy kreatywną twórczość i wrażliwość na Piękno poprzez ukazywanie Kosmicznego Prawa Symetrii. Duch Żywiołu Wiatru, Anioł Władca Powietrza, Wāyu Dewa, patronuje w roku środkowym (Środa) cyklu Siedmiolecia, a jego promień ewolucji świadomości chronologicznie zwany czwartym, a ogniskuje on wszystkich ludzi Serca, wyższej humanitarnej świadomości, co daje jednak jakieś 1/16 ogółu całej ludzkości, więc zawsze możemy sobie wyliczyć jak liczna jest w kraju i na świecie, oczywiście średnio, awangarda masowej świadomości ludzi. Kosmiczna energia Hierarchii Merkurego dominuje oczywiście w środkowym Dniu Tygodnia i w Siedmioleciu, a wielu językach ten dzień (rok) zwany jest dniem merkurowym (Merkredi etc).

Piąty rok przesuwa się w sferę Żywiołu Ognia (Agni Dewa), oraz Ducha Życia, Przyrody (Rudra Dewa), oraz planetarnej (kosmicznej) energii Jowisza, Jupitera, największej planety systemu słonecznego, która patronuje władcom, kapłanom i przewodnikom duchowym, skąd jest to czas rozwijania metod kapłańskich i nauk Guru, oraz o Boskiej Władzy i Zwierzchnictwie. Czwartek, piąty dzień tygodnia należy do energii Jowisza, Guru jak w Sanskrycie zwiemy tę planetę, a doskonalenie umysłu i rozwijanie mocy i potęgi umysłu to właśnie piąty promień ewolucji świadomości, który jest natchnieniem Uczonych, Filozofów, Medyków, Geniuszy, Wynalazców i Kultu Ogniowego Ofiarnego! Manipura ćakra o 10- ciu płatkach to Lotos Promienia!

Szósty rok cyklu Siedmiolecia to promień szukania Światła Jaźni, promień Ducha Wody (Waruńa Dewa), oraz energii planety Wenus (Śukra), a zwany jest też promieniem uwielbienia, adoracji, żarliwości, fascynacji i gorliwości charakterystycznej dla osób w cokolwiek bardzo zaangażowanych i jakiejkolwiek sprawie oddanych, chociaż żarliwość religijna do Boga i Guru byłaby najlepsza. Duch poświęcenia i żarliwości to efekt zogniskowania świadomości człowieka wokół Swādhiszthana ćakra w podbrzuszu pod pępkiem, Lotosu o sześciu płatkach, a wiemy, że Sierp Księżyca jest symbolem religii czy świadomości także w tym promieniu wenusjańskim, jaki się tu manifestuje, a który też bywa zwany promieniem uwolnienia lub przebaczenia, wyzwolenia. Szósty rok, wodny jest też rokiem Wenus, podobnie jak piątek w zwykłym tygodniu rozważanym jako ciąg wpływów planetarnych Duchów (Anioły Planet) zwany też Świadomością Kosmiczną!

Siódmy rok cyklu to Sobota, rok Saturna czyli Szabas, rok Odpocznienia. Związany jest oprócz energii saturnicznej, z mocą Anioła Żywiołu Ziemi, a jako promień manifestuje się przez Lotos Podstawy, Korzenia, umiejscowiony pomiędzy kością ogonową, a narządem płciowym, co odpowiada też okolicy splotu sakralnego. Muladhara ćakra to także siedziba Indra Dewa, Anioła Ziemi, a energia Saturna (Śanih) wskazuje na konieczność oczyszczenia w tym roku (dniu) swojego życia kompleksowo, czyli w każdym jego aspekcie. Zadośćuczynienie za uchybienia przewinień całego mijającego Siedmiolecia należy ofiarować tym, przeciwko którym zawiniliśmy, a życie dotychczasowe podsumować, aby na czysto zacząć nowy cykl. Siedmiolecie jest bardzo ważnym cyklem życiowym, a że mamy w istocie Trzy Lotosy Korony blisko siebie ponad głową, a Lotos Tysiąca płatków jest ich Sercem, Środkiem, to kolejne Trzy Siedmiolecia stanowią bardzo charakterystyczny cykl 21 lat w życiu i ewolucji świadomości. Należy pamiętać o ewolucji Świadomości Duszy (Jaźni), Jivātman (Dźiwātman) i wiedzieć, że dusza, gdy przekracza formę, porzuca ją i odradza się w ciele gatunku wyższej formy życia. Nie ma oczywiście płynnej ewolucji gatunków tak, jak chcieliby tego zwolennicy hipotezy darwinowskiej, której niczym nie da się udowodnić. A ewolucja świadomości, aż do osiągnięcia wyższej formy bytu poprzez odrodzenie w ciele istoty o wyższej świadomości jest bardziej okultnym, sekretnym faktem naszej zjawiskowej rzeczywistości.

W życiu każdego człowieka istnieje indywidualny cykl Siedmiolecia, tak że ósme urodziny to początek nowego cyklu i nowy Rok Słońca, a liczymy czas od urodzin, złapania pierwszego oddechu, kiedy to Dusza (Dźiwātman) wciela się całkiem w ludzkie ciało noworodka. Piętnasty potem, Dwudziesty drugi rok życia to koleje lata Słońca w naszym zwyczajnym na Ziemi istnieniu. Warto ten cykl obserwować wiedząc, że kolejne Siedmiolecie jest trochę inne bo inny Lotos Korony determinuje jakby rodzaj Słońca na cały okres siedmiu lat. Siedem ćakramów pracuje oczywiście, co roku kolejna ćakra ożywia się i pobudza, a ludzkość jako całość pobudzana jest także w czasie Czohanija, gdy potężne duchowe Światło zostaje skierowane na naszą planetę przez Siedem Krttikas, Matek symbolizowanych Siedmioma Gwiazdami Wielkiej Niedźwiedzicy, jak ładnie opisują to Mistyczni Wieszczowie wszechczasów. Cykl Siedmiolecia to cykl pobudzania przez Siedem Czohanis, żeńskich form, Anielic symbolizowanych też jako małżonki władców Niebios w Siedmiu Lotosach promieni świadomości. Tydzień i Siedmiolecie to prezent od Siedmiu Matek, Krttika Dewis!

Czohanija oprócz tego, że jest Świętem Narodzin Światła, jakie także kultywowano w starożytnym Rzymie (25-27 grudnia, bo 25 zaczynał się kiedyś znak Koziorożca) jest też Świętem Przewodników Duchowych, Guru, jako, że Czohanijat to ogół głównych Przewodników i Mistrzów Duchowych, chociaż może lepiej znamy termin Czohanat albo całkiem spolszczony Chanat, bo HAN to w spolszczeniu dobrze znany Chan, chociaż w aspekcie władców ze Wschodu tatarskiego nie zawsze mądrych, znany! Czohanat to Zgromadzenie Najwyższych Władców, tyle, że gdy Bogini Mena kieruje Zgromadzeniem, Zborem, to mówimy Czohanijat albo Czohaniat w spolszczeniu! Obecność osób należących do Czohanatu Bractwa Duchowego jest na coorocznym Zborze konieczna, wręcz obowiązkowa nie tyko po to, aby przewodzić w prowadzeniu nauk i praktyk inicjowanych w ezoteryczne ścieżki praktyki adeptek i adeptów, ale też i po to, aby zjednoczyć się bardziej w Duchu Przewodnictwa, bo znak Koziorożca znajduje się właśnie pod wpływem Wielkiego Boskiego Przewodnika, a więc uaktywnia Moc Przekazu jaka płynie od Mahāgurus duchowych organizacji. Mahādewa Guru to właśnie Wielki Boski (Mahādewa) Guru (Przewodnik), a tych którzy ucieleśniają sobą w najwyższym stopniu Boskie Przewodnictwo (Guru Dewa), zwiemy Mahāguru (albo Paramaguru). W czasie Czohanija wprowadza się więc też adeptów i adeptki Bractwa głębiej w Świadomość Mahāguru i wszyscy Przewodnicy Duchowi (Czohanat) jednoczą się we wspólnym Duchu dla rozwinięcia większej pracy w energii nadchodzącego roku, czyli w promieniu ewolucji świadomości.

Czohanija rozpoczyna się w dniu, w którym Słońce wchodzi w znak Koziorożca (Makāra), ale przed tym inicjalnym momentem, najlepiej rano lub w przeddzień wieczorem tj. w Wigilię Świąt Narodzin Światła i trwa cały tydzień, siedem pełnych dni, kończąc się w Dniu Siódmym jedną Yamah (tj. 3 godziny) po Zachodzie Słońca, czyli w praktyce między 18 - 19 czasu zimowego. W praktyce jest to zwykle okres od 21 - 28 grudnia każdego roku kalendarzowego w systemie zachodnim. Siedem takich dni rozpoczynać wprowadzeniem w Jogę Żywiołów dla adeptów i adeptek Bractwa polecał Pan Jezus Chrystus, a wcześniej przed nim zarówno Pan Buddha jak i Pan Kriszna czy Pan Lao Tse. Każdy szanujący się i poważny adept czy adeptka Jogi linii Himawanti oraz Nauczyciele Duchowi, szczególnie Czohanjat będzie dbać o to, aby każdego roku uczestniczyć w Czohanijas, gdyż przepraktykowanie Siedmiolecia z pomocą praktyk Czohanijas czyni z osoby w pełni Adepta czy Adeptkę naszej Duchowej, Ezoterycznej Szkoły jaką Bractwo w swej istocie jest. Można powiedzieć, że w każdym kraju Czohanija jest najważniejszym corocznym Zgromadzeniem Duchowym dla wszystkich osób inicjowanych i oczywiście wszyscy Inicjowani, o ile poważnie praktykują jako Lud Himawanti corocznie gorliwie uczestniczą w kultywowaniu Czilli, Odosobnienia Grupowego w owym czasie, a Czohanija nie może być powtórzona w żadnym innym terminie! Jest to też dobry czas na post! W jednym kraju, w jednym narodzie wystarczy, jak jest jedna ezoterczna Czohanija gromadząca wszystkich uprawnionych, a wypadku większej liczności uczestników ustanawia się cztery Czohanijas, na północy, na południu, wschodzie i zachodzie kraju zamieszkiwanego przez jeden lud (język). Jeśli w Czohanijas uczestniczy mniej niż 100 osób, nie należy robić więcej niż jednej celebracji Narodzin Światła w danym kraju! Starożytni celebrują Czohanijas najchętniej w jaskiniach Himalajów, ze względu na energię Ziemi w znaku Koziorożca, ale góry lub środek kraju też jest bardzo dobry. Bóg Ciebie Błogosławi!

Aćarja Paramahansa Lalita Mohan G.K.

Zobacz także


Polub nas na Facebooku

Artykuły w tej kategorii